Przyczyny dystymii

Wymienia się przynajmniej dwie przyczyny dystymii. Pierwszy pogląd jest taki, że dystymia ma podłoże biologiczne, pokrewne depresji (chorobie afektywnej). W drugim podejściu wskazuje się na przyczyny nerwicowe, stąd też pochodzą inne nazwy dystymii - depresja nerwicowa, przewlekła depresja z lękiem.

Przyczyny biologiczne są bardziej prawdopodobne, wskazuje na nie między innymi skuteczność leczenia, która jest na ogół lepsza w przypadku leczenia farmakologicznego niż psychoterapii oraz często brak danych chorych, co do ich neurotycznego rozwoju i traumatycznych zdarzeń życiowych.

Przyczyny nerwicowe nie mogą być jednak pomijane. W wielu przypadkach źródła nerwicy mogą być zepchnięte tak głęboko do nieświadomości, że sam chory, a tym bardziej lekarz nie ma w nie wglądu. Nerwica nie musi być także następstwem jednostkowej traumy, a długotrwałych subtelnych zaburzeń rozwoju, takich jak brak poczucia bezpieczeństwa w dzieciństwie, dawna strata osób lub celów, które prowadzą do dystymicznego stylu życia w dalekiej przyszłości.